“ก่อนจะตระหง่านเป็นชุมชนอันซึ่งรวมศูนย์ของวัฒนธรรมความเชื่อผนวกเข้าด้วยกัน เราเริ่มนับจากต้นไผ่หนึ่งกอจวบจวนถึงต้นไผ่กอที่สิบเอ็ด จนมันกลายเป็นพื้นที่ ณ การดำรงอยู่ภายใต้ภาพมืดสลัวในอุโมงค์ก่อนถึงแสงสว่างปลายทางเปิด และหลังจากที่เวลาผ่านพ้นทางลอด ตลอดตอของข้อปล้องไผ่จรดปลายยอดพลิ้วลู่ลม มันต่างกลายเป็นอะไรมากมายผ่านเสียงกระทบกันของท่อกลวงแห่งยุคสมัยที่เคลื่อนที่ไปพร้อมกับการเดินสลับไปมาของช่วงอายุวัย และการต้องรีบวิ่งผ่านพ้นทางอุโมงค์ กาลนี้เป็นการหวนระพึงถึงเหล่ายอดแหลมของหน่อไม้ก่อนจะผุดเกิดเป็นลำลู่ของกอไผ่จรัส”

นิทรรศการ “26 กอ” โดยนักศึกษาศิลปะชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาสหศาสตร์ศิลป์ จำนวน 26 คน ได้สำรวจลึกผ่านโครงงานศิลปะกับพื้นที่ภายในตัวตนของแต่ละคนที่เปรียบเสมือนหน่อไม้ทางความคิดที่กำลังงอกเงยขึ้นเป็นลำของต้นไผ่หลายกอที่จะถูกนำมาก่อสร้างเป็นเค้าโครงของพื้นที่สนทนาใหม่ ภายใต้บริบทของ “วัดอุโมงค์” อดีต “วัดป่าไผ่ 11 กอ” พื้นที่ซึ่งเคยเป็นชุมชนแน่นแฟ้น และค่อย ๆ กลายเป็นพื้นที่ร่วมสมัยที่ซ้อนทับกันของความทรงจำด้วยความหลากหลายของผู้คน สังคม วัฒนธรรม เวลา และตัวตน ที่มัดรวบกันเป็นกอ สิ่งใดคืออัตลักษณ์ร่วมผ่านตัวตนของนักศึกษาที่ต่างเป็นคนนอกถิ่นที่มาปักรกรากทางความคิดในพื้นที่แห่งนี้ ?

ไผ่ทั้ง 26 กอนี้ จึงเป็นเหมือนสัญลักษณ์หนึ่งในการสร้างพื้นใหม่ที่มาปฏิสัมพันธ์ร่วมกับพื้นที่ความเป็นวัดอุโมงค์ อาจจะทั้งถ่อมตน ทั้งกลืนกลับ หรือทั้งต้านทานต่อไผ่ 11 กอเดิม อีกทั้งเป็นการแสดงออกทางความคิดในกระบวนการสร้างสรรค์ผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัย

และทิ้งท้ายด้วยคำถามถึงวัฏจักรของกอไผ่ที่มีทั้งการยืนต้นสูง ล้มดิ่งตายลงไป และเริ่มผุดใหม่เป็นหน่อร่ำไป ผู้ชมจะสามารถสำรวจอะไรได้บ้างในความเป็นเรื่องเล่าส่วนตนและความเป็นพื้นที่ที่เราต่างร่วมกันนิยามบทสนทนานี้ขึ้นมา

นิทรรศการ “26 กอ” จัดแสดงโดยนักศึกษาสาขาสหศาสตร์ศิลป์ คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ณ วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) ตำบลสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 11- 13มีนาคม พ.ศ.2569 เวลา 10:00-20:00 น.
พิธีเปิดงานวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ.2569 เวลา 13:00-17:00น.